Impossible is nothing

Kritika literarioa
Liburu honen idazlea Patxi Gallego da. 1973ko apirilaren 10ean jaio zen Errenterian (Gipuzkoa). Arte ederrak ikasi zituen Leioan, eta arteko irakasle bezala jardun zuen DBH-n. Lau Haizetara aldizkarirako komiki-tirak egin izan ditu ere, bera komikigilea baita. Bere lanaz hitz egitean, aipatzekoa da 2004.urtean hasitako Xabinaitor super-heroiaren trilogia, helduentzako euskarazko lehen komikiak direnak. Orainaldian, trilogia honen azken komikia lantzen ari da, “Pololoak 3: Atxeritoko balada” izenarekin publikatuko duena.
Testuinguruaz hitz egitean, komiki honetan gertaturiko ekintzak egiazkoak ez direnez gero, haiei data jarri beharko banie, orain dela gutxikoak direla esango nuke. Hau esatera bultzatzen nauena, batez ere komikiaren azken orrialdeetako bineta batzuetan, Xabinaitor Bilbon dagoela, Bilboko metroa agertzen delako, eta azpiegitura hau orain dela hamabost urte inguru inauguratu zen. Egia esan ere, komiki honetan Xabiren nerabezaroa eta haurtzaroaren parte kontatzen da, horregatik, nire ustez, komiki hau XX.mendearen amaierakoa da.
Ipuin honen argumentuarekin hasteko, bere protagonista Sabino du izena, baina aurrerago aipatuko ditudan arrazoiengatik, ez du izen hau gustuko izango, horregatik, Xabiren ezizena hartzea erabakiko du eta horrela deituko diote ipuinean zehar. Xabi zakilarik gabe pentsa ezin duen pertsona bat da. Egun batean, zakilaren erekzioa gauzatzen ez zitzaionez gero, homeopata batengana joaten da, H jauna deitzen dena, eta horri buruzko erremediorik bazituen galdetu zion. H jaunak, bolatxo homeopatiko batzuk eta dieta bat gomendatu zion, denboraren kabuz erekzio hori berriz ere gerta lekioke.
Denbora bat ondoren, tratamendu hori efektu egiten ez zionez, etsitzen hasia zen, horregatik, bizikleta hartu eta basamortura joatea bururatu zitzaion, bera nor zen eta zer nahi zuenari buruzko hausnarketa egiteko. Bertan egiten zuen beroa zela eta, konortea galdu zuen. Horren ondoren, bi emakumeren laguntzarekin, Xabi konortea berreskuratzen du, baina ingresatu behar izaten dute, horregatik, inoiz galtzen ez zuen homeopatiaren solasaldia galdu zuen.
Ipuinean barne aurrera eginez, Xabiri jarri zioten izena ez zen Xabier izan baizik eta Sabino. Berak, aldiz, bere nerabezaroko lagun gehienak burla egin ez ziezaioketen, Xabiren ezizenean ezkutatu zen, bere lagunak, batez ere gustatzen zitzaizkion neskak, HB-koak baitziren, eta Sabino Arana PNV-ko pertsonai oso inportante bat izan zen.
Xabiren kontuarekin jarraitzean, H jaunak jarritako tratamenduak apurka-apurka efektu egiten ari ziola nabarmentzen zen. Honetan oinarriturik, ahalmen berezi batzuk hartzen zihoan, adibidez, emakume bati ipurdia usaintzean, hura nongoa zen asmatzen zuen. Puntu horretan, Xabiren erekzioa inoiz baino hurbilago zegoen.
Aste batzuk beranduago, Donostiara abiatzen da, non poxpolina bat ikusten du piragua bat gidatzen. Arratsalde horretarako, ETB-ko meteorologoak tormenta gogorra egingo duela esaten du. Xabi, hori entzutean, hondartzara abiatzen da eta tormenta hastean H jaunak gomendaturiko bolatxo homeopatiko bat jan eta Xabinaitor bilakatzen da, bai eta momentu horretan erekzioa ematen baitio, eta piragua gidatzen ari den emakumea salbatzera joaten da, hura fabore sexual bat egiten dionaren truk, bere inguruko jendea bortxaketa metodotzat hartzen duen ekintza. Honen ondoren, Bilboko bidea hartzen du, non ETB-ko langile batek metroa hartuko zuen jendeak esaten zuen bortxaketa metodo hura egia ala gezurra den eta zergatik egiten duen, baina azkenean, ez dio ezer baieztatzen. Hori izan zela eta, zurrumurrua handiagotu zen eta Ertzaintzak Xabinaitor atxilotzeko plan bat egiten du: poxpolinen munduko txapelketa egin. Xabinaitorri, bere botereak jakinarazi zieten horretaz, eta hara abiatu zen ziztu bizian. Hara ailegatzean, poxpolinak beldurrez zirenez ihes egin zuten eta Ertzaintzari bere lana egitea utzi zieten. Azkenean, Ertzaintzaren lana ez zuen ezertarako balio izan, Xabinaitor ihes egin baitzuen Sorkunde izeneko emakume baten ezkontzara. Bertan, Xabinaitor txikitatik maite zuen poxpolina, Kariñe izenekoa, euskal dantza bat dantzatzen ari zen, ezkontzaren omenez, Xabinaitor Kariñe hartu eta Urbasako mendietara eraman zuenean, hartaz sexualki aprobetxatu nahian.
Komiki honen gaiaz hitz egitean, honako hau da bere ideia nagusia: Xabi soilik zakilarekin pentsatzen duen pertsona da, zein H jaunaren tratamenduaz gero, erekzioa gauzatzen zaio, eta Xabinaitorren bihurtzen da, beti neska poxpolinak salbatu nahian dagoena sexuaren truk.
Komiki honen pertsonaiak, irrealak direla esango nuke, batez ere sexuan bakarrik pentsatzen dutelako, eta errealitate honetan sexua baino lehenago jendeak bere egoera ekonomikoan, hau da, lanean pentsatu behar du, denbora gehiena okupatzen duena baita.
Komiki honen irakurketa, lineala dela esango nuke salbuespen batzuez gero: Xabik H jaunarekin hitz-egitean eta lehenaldiko ekintzak gogoratzean eta Euskal gatazkaren kapituluan, non bere izenaren historia eta bere nerabezaroa gogoratzen ditu.
Komiki honen hiztegian, ez dut batere gustuko erabiltzen den euskara informala, batez ere testuak pixka bat ulergaitz egiten dituelako euskara informal hori entzutera ohitua ez dagoen pertsonei. Horrezkero, nire ustez erabiltzen den gainontzeko euskara ez dit ulertzeko zailtasunik sortu.
IRITZI PERTSONALA
Nik ez dut komiki hau gustukoa izan batez ere ez natorrelako bat komiki formatu honetan umore gordina erabiltzean, ez zaidalako umore mota hori gustatzen. Nire ustez, euskaraz egindako lehen komikia hobeagoa izango ziratekeen umore normala erabili izan balitz.

Zabaldu Bildu.net | del.icio.us